Στον δρόμο για το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ

της Αγάπης Καραμανλή

ΣΥΡΙΖΑ Σποράδων

Συγγραφέας – Μακροοικονομολόγος

Υποψήφια Περιφερειακή Σύμβουλος Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Β. Σποράδων

Το κείμενο αυτό αποτελεί μια συμβολή στον προσυνεδριακό διάλογο του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ με αφορμή 3 σημείων του κειμένου ¨Ομπρέλα”:

https://left.gr/news/omprela-keimeno-symvolis-ston-prosynedriako-dialogo-toy-syriza-ps

Σημείο 1.

Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ οφείλει να βαθύνει τις συλλογικές του διαδικασίες με τρόπο δίκαιο και ειλικρινή. Στο Ιδρυτικό και το 2ο Τακτικό Συνέδριο οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν σε καμιά περίπτωση δεν αρμόζουν σε ένα δημοκρατικό κόμμα.

Στο Ιδρυτικό Συνέδριο ακολουθήσαμε την οδό των ξεχωριστών εκλογικών λιστών και την πλήρη στεγανοποίηση των υποψηφίων ανάλογα με την κομματική ομάδα – τάση προέλευσης τους.

Στο 2ο Τακτικό Συνέδριο ένα σημαντικό βήμα εκδημοκρατισμού έλαβε χώρα με την ενιαία λίστα για την εκλογή του συλλογικού οργάνου της Κ.Ε. Όμως στην πράξη το σημαντικό αυτό βήμα καταβαραθρώθηκε και οι δημοκρατικές διαδικασίες εκπέσαν σε ένα ζοφερό επίπεδο. Οι κομματικές ομάδες – τάσεις λειτούργησαν ως ξεχωριστά εκλογικά κέντρα με πρακτικές σταυροδοσίας των προτεινόμενων μελών τους και με αποτελέσματα που δεν εμπεριείχαν εκπλήξεις.

Τα συλλογικά όργανα που εκλέχτηκαν στο 2ο Συνέδριο του κόμματος ήταν αυτά που θα οδηγούσαν τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογικές μάχες του 2019. Σήμερα, σε ένα χρονικό διάστημα 3 χρόνων μέχρι το Τακτικό 3ο Συνέδριο και με την διετή παράταση που πήρε, τα συλλογικά όργανα του κόμματος διατηρούνται με τους ίδιους συντρόφους και συντρόφισσες εκτός από ελάχιστες αλλαγές.

Παρ όλες τις 3 εκλογικές ήττες που υπέστη ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουν προβεί σε μια γενναία εκλογοαπολογιστική ώστε να πέσει άπλετο εσωκομματικό φως, να εξηγηθούν όλα όσα έγιναν, τα λάθη και οι παραλήψεις από την Κεντρική Επιτροπή, την Πολιτική Γραμματεία και των συντρόφων που είχαν την ευθύνη της θέσης του Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν έγινε καμιά προσπάθεια ανανέωσης του συλλογικού οργάνου με συντρόφους και συντρόφισσες που είχαν βάλει υποψηφιότητα στην εκλογική διαδικασία του 2ου Συνεδρίου του κόμματος, ώστε να ανανεωθεί έστω και ελάχιστα η σύνθεση της Κεντρικής Επιτροπής, να ακουστούν νέες φωνές, να αλλάξει όσο το δυνατόν η δυναμική της Κεντρικής Επιτροπής αλλά και η σύνδεση της με άλλα μέλη του κόμματους.

Κατά τη διάρκεια του 2ου Συνεδρίου του κόμματος δεν έγινε καμιά προσπάθεια προς τον εκδημοκρατισμό του χρόνου ομιλίας των συνέδρων. Είχαμε τεράστιες αποκλίσεις στην ανοχή για τον χρόνο των ομιλητών. Οι δε υποψήφιοι για το συλλογικό όργανο δεν είχαν τον απαιτούμενο χρόνο και πολλές φορές ούτε το βήμα για να παρουσιάσουν τον εαυτό τους και τις σκέψεις τους στους συνέδρους με αποτέλεσμα να μην γνωρίζουμε τους υποψηφίους, ιδιαίτερα στην περίπτωση που δεν άνηκαν σε κάποια τάση.

Σημείο 2.

Η γνωστή και επαναλαμβανόμενη φράση περί “στερεοτύπων του παλαιοκομματισμού για μεταγραφές και συναλλαγές για αξιώματα” είναι απαράδεκτη για το κόμμα που ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ θέλει να σκέφτεται ότι είναι.

Καταρχήν είναι απαράδεκτο ένα κόμμα που θέλει να εκπροσωπεί τον κόσμο της εργασίας να δαιμονοποιεί τις θέσεις εργασίας και να τις ποινικοποιεί για τα μέλη του.

Κατά δεύτερον η πλειονότητα όσων υπέγραψαν το κείμενο της “Ομπρέλας” πέρασαν οι ίδιοι από αξιώματα και θέσεις στο δημόσιο βίο και το κυβερνητικό σχήμα. Άλλοι από αυτούς/ες είναι επαγγελματικά στελέχη του κόμματος, άλλοι είναι βουλευτές και βουλεύτριες, πιθανά για περισσότερες από 2 θητείες – ο αριθμός των βουλευτικών θητειών είναι άλλη μια μεγάλη συζήτηση του κόμματος που δεν παίρνουμε την πολιτική απόφαση ούτε να ανοίξουμε ούτε να κλείσουμε.

Αυτό σημαίνει ότι οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες που υπογράφουν το κείμενο είναι εμπλεκόμενοι ή παραγοντίζουν; Σίγουρα όχι! Αυτό δεν ισχύει ούτε για αυτούς ούτε για κανέναν άλλο σύντροφο ή συντρόφισσα. Αυτή η σιγουριά προέρχεται κυρίως από τη βάση του κόμματος και τη σταθερή απόφαση των μελών του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ για την ποιότητα του κόμματος που θέλουν να συναποτελούν και στο οποίο θέλουν να συμμετέχουν.

Σημείο 3.

Η έλλειψη θαρραλέων αποφάσεων για την αποκρυσταλλωμένη ταυτότητα του κόμματος και συγκεκριμένων πρακτικών μάς απομακρύνει από την υλοποίηση της ιδεολογίας μας και των πολιτικών μας στόχων. Αυτός είναι στην πραγματικότητα ο λόγος της αδυναμίας στη συλλογική λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, της αδράνειας των μελών του κόμματος, της μη σύνδεσης μας με τα κινήματα και τους ανθρώπους τους.

Θα αναφερθώ επιγραμματικά σε 3 παραδείγματα: τον σοσιαλισμό του 21ου αιώνα, την κλιματική αλλαγή, το παραγωγικό μοντέλο.

Όσο τα στελέχη και τα μέλη του κόμματος δεν θέλουν να αντιληφθούν την σύνδεση που οφείλουμε να έχουμε με τις μετασχηματιστικές οικονομίες και τη βιώσιμη ανάπτυξη, με την κοινωνική οικονομία και την κυκλική οικονομία, όσο δεν προχωρούμε στην βαθιά ανάλυση τους και την καθιέρωση τους ως τις κυρίαρχες οικονομικές πρακτικές μας, τόσο το αφήγημα μας μένει κενό περιεχομένου. Δεν εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο θα πετύχουμε τον στόχο μας που είναι η σταθερή μετάβαση στην κοινωνική, οικονομική και οικολογική ευημερία με δικαιοσύνη και δημοκρατία.

Περάσαμε μια 5ετία στο κόμμα μας κατά τη διάρκεια της οποίας οι υποθέσεις της κοινωνικής οικονομίας και της κυκλικής οικονομίας βρέθηκαν στο επίκεντρο ενός κυνηγιού μαγισσών και μιας βαθιάς δαιμονοποίησης της “διαφορετικής” άποψης που αυτές αποτελούσαν. Αυτό συνέβη ενώ αποτελούσαν καταρχήν κυβερνητική επιλογή και θεσμοθετήθηκαν με νόμους του ΣΥΡΙΖΑ δημιουργώντας πολλαπλές ελπίδες στους ανθρώπους του πεδίου και στα μέλη του κόμματος που πιστεύουν στις ιδέες αυτές και εργάζονται με πάθος και ζέση για το σκοπό τους.

Ποιο το αποτέλεσμα; Να ταπεινωθεί και να απαξιωθεί ένας ολόκληρος κόσμος του κόμματος και να μην μπορεί να αρθρώσει πλέον την απεύθυνση του στους ανθρώπους του πεδίου.

Η δημιουργία ενός υπόβαθρου σε επίπεδο κοσμοθεωρίας και πρακτικών εφαρμογής για την υλοποίηση της κρίνεται λοιπόν αναγκαία. Για να μπορεί να εξελίσσεται στους χρόνους μεταξύ των συνεδρίων, να εξοικειώνει τους συντρόφους στην υλοποίηση της και να δίνει το πλαίσιο για να συγκεράζονται και να εκφράζονται τα ρεύματα ιδεών του κόμματος. Αυτό το υπόβαθρο θα διαπερνά όλες τις πτυχές των προεκλογικών προγραμματικών μας, των διακηρύξεων μας και θα αποτελεί το κύριο συστατικό των πολιτικών μας σε συνθήκες διακυβέρνησης.

Κλείνοντας θα ήθελα να προσθέσω ότι η στεγανοποίηση, η μη σύνδεση και η απομάκρυνση του κόμματος από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που το απαρτίζουν και από την κοινωνία που το αγκαλιάζει μόνο απώλειες μπορεί να δημιουργήσει.

Η βάση του κόμματος είναι σημαντική γιατί στην πραγματικότητα αποτελεί το κόμμα. Η κάθε κομματική ηγεσία πηγάζει από τη βάση και εκεί οφείλει να επιστρέφει την εξουσία της. Διαφορετικά δημιουργούνται αποστάσεις μέσα στο κόμμα που δεν ενδιαφέρουν και δεν αφορούν κανένα.

Σε κάθε περίπτωση όμως, πέρα από την εξαιρετικά σημαντική εσωκομματική προσυνεδριακή διαδικασία, οφείλουμε να μένουμε στοχοπροσηλωμένοι στη σύνταξη του προγράμματος μας, που θα αποτελεί το βασικό πολιτικό εργαλείο μας στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές και στην μέγιστη συσπείρωση της κοινωνίας στον προεκλογικό μας αγώνα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s