της Αγάπης Καραμανλή

Εμπιστευτικό – Για τα μάτια σου μόνο

Αυτά τα παιδικά μάτια

έχουν μέσα τους τη σκιά της ενηλικίωσης.

Το παιδικό σώμα, των οκτώ χρονών, ανακόλουθο.

Από τα μάτια του όμως

κοιτάζει πια ο ενήλικας.

Διατάζει το σώμα, να ακολουθήσει,

όπως μπορεί, με κάθε τρόπο.

Αυτός, ο άνθρωπος – παιδί

με την ενήλικη συνείδηση,

έχει την ηλικία του πολέμου.

Είναι η σειρά του

να πολεμήσει, να αγωνιστεί.

Για τον εαυτό του,

για το σπίτι του,

για το δίκιο του,

για τη χαμένη του παιδικότητα.

Την είδε να ματώνει, εχθές.

Και να πεθαίνει.

Στην άκρη του δρόμου,

στη βομβαρδισμένη παιδική χαρά,

στους διαμελισμένους φίλους του.

Από τα ερείπια

του σχολείου του,

άκουσε τη φωνή της φρίκης.

Τη φωνή του θανάτου.

Γνώση τόσο οδυνηρή αυτή τη φορά.

Γιατί;

Δεν υπήρχε δάσκαλος να του απαντήσει.

Μόνο αίμα.

Δεν υπήρχε οικογένεια να τον αγκαλιάσει.

Μόνο θρήνος.

Και η κοινωνία.

Η μεγάλη κοινή οικογένεια.

Την παιδικότητα του,

μονάχος του την έθαψε.

Τώρα τα μάτια του είναι στεγνά.

Το πένθος του

είναι

το καινούριο του ρούχο.

Τον συντροφεύει.

Και του οπλίζει το χέρι.

Γάζα Παλαιστίνης, Αύγουστος 2014

Αγάπη Καραμανλή, Εμπιστευτικό – Για τα μάτια σου μόνο, Μαθήματα πατριδογνωσίας, Ποιητική Συλλογή Τα ημερολόγια της θάλασσας, 2026, Αυτοέκδοση